We zijn nu een aantal dagen in Roemenië. Na een rit van meer dan 30 uur en in totaal meer dan 3 dagen reizen hadden we onze eerste adres bereikt. Het was een rit met veel file, wat zorgde voor de langere reistijd, maar het was verder een rustige en goede reis. Een aantal keren mochten we meteen ook buiten onze comfortzone treden, wat eigenlijk ook maar goed is. Het regelen van de tolkastjes bij de grenzen van de verschillende landen bijvoorbeeld, waarbij je in een vreemde taal van het kastje naar de muur werd gestuurd. Maar ook wegomleidingen omdat de snelweg was afgesloten en we in het donker over smalle paadjes door de bergen werden gestuurd met afdalingen tot 15%, wat voor een eerste rit met zo’n grote camper best even spannend is. Toch ervoeren we in alles duidelijk Gods leiding en bescherming. Het was een goede rit en een goede tijd van samenzijn in de camper.

Nu we in het land zijn beland waar we heen moesten gaan, rijst bij ons toch even de vraag van wat we precies mogen gaan doen. Wat vraagt de Heer precies van ons hier, of is dit alleen een maar een plek waarin we mogen oriënteren en antwoorden mogen krijgen op wat we straks gaan doen? Is dit een stap in gehoorzaamheid en worden we verder gesterkt in geloof en vertrouwen? Wat het ook precies gaat brengen, we weten dat Hij ons een volgende stap laat zien als we er klaar voor zijn.

We zijn nu bij de familie Priem (Tijs en Jessica en kinderen) in Vaidei. Zij komen uit België en wonen hier nu bijna 11 jaar. Ze hebben een stichting Pelunca.be (zeer de moeite waard om hun website te bekijken en hun werk in gebed en financieel te steunen) en bieden hulp onder de Roma’s. We zijn op een zeer bijzondere manier met elkaar in contact gekomen en hebben echt ervaren dat we hier naar toe moesten gaan. We zijn zeer gastvrij ontvangen en hebben een eigen verblijf en auto tot onze beschikking bij hen zodat we even een paar dagen niet in de camper leven.

We zijn met hun mee geweest naar twee kerkdiensten in hun Pinkstergemeente in Deva. We werden ook hier weer zeer gastvrij ontvangen en hebben mooie gesprekken mogen voeren met verschillende mensen. De diensten waren ook erg mooi en ondanks de taalbarrière konden we lekker meezingen en goed de dienst volgen en gaf de preek ook mooie reactie op de vragen die we kregen toen we het land binnenkwamen, zoals hierboven benoemd.

Zondagavond zijn we in het buurtcentrum in Romos geweest waar een traditionele zang- en dansvoorstelling in klederdracht was.

Vandaag hebben we cadeautjes ingepakt en uitgedeeld aan de Roma kinderen vanuit het dagcentrum van de stichting in Geoagiu. Daarna hebben we een bezoekje gebracht aan het Roma dorp daar. Erg schrijnend om te zien hoe deze mensen onder erbarmelijke omstandigheden leven.

Vanmiddag hebben we nog schoenendozen gevuld met cadeautjes uitgedeeld in Romos en hebben we een bezoek gebracht een een echtpaar (Calin en Lenutsa) dat veel voor Tijs en Jessica heeft gedaan toen ze net in Roemenië kwamen. De Heer had destijds in een droom aan hem duidelijk gemaakt dat hij klaar moest staan voor een stel dat in Roemenië zou komen om goede werken te doen. Erg bemoedigend om te merken hoe de Heer ook in al dit soort dingen voorziet. We werden door deze mensen zeer gastvrij ontvangen. Ondanks dat ze zelf weinig hebben delen van wat ze hebben met ons. We kregen erg lekkere zelfgemaakte salami en varkensvlees. We kregen meerdere malen te horen dat we altijd welkom zijn bij hen en zeker terug moeten komen als we maar weer in de buurt zijn.

We ervaren het tot nu toe als een gezegende tijd hier en zijn verwachtingsvol voor wat nog gaat volgen.